Marie Aubert,'i ilk kez okudum ve sanırım son kez. Malum İskandinav sineması, edebiyatı ve kültürü, şu sıralar inanılmaz revaçta ve alıcısı var. Açıkçası popüler kültürü def edip bu kültürü sevdiğim içn okuyorum desem, gayet de doğruyu söylemiş olurum; çünkü öyle. Yetişkinler'e gelirsek; 40 yaşındaki bekar Ida, annesinin 65. doğum gününü kutlarken geniş ailesiyle tatil yapıyor. Onlarla birlikte kalan annesinin erkek arkadaşı, kız kardeşi, kayınbiraderi ve kızı. Tatil, Ida gibi narsist bir karakter yüzünden cehenneme dönecektir.
Öncelikle, Yetişkinler, ana karakteri Ida'ya asla sempati besleyip, empati yapamadığınız için, roman bilmem kaç sıfır geride başlıyor ve kötü bir giriş yapıyor okur. Kitabın bir kısmını sindirmek zordu itiraf etmeliyim. Kurgu olduğunu bilmek bile insanın sinirini zıplatmaya engel teşkil etmiyor, inanın bana. Bu kitabı öne çıkaran şey, buram buram doğa kokuyor oluşu. Norveç'in o eşsiz doğası kare kare gözümde canlandı resmen. Çk işlevsiz benmerkezci bir ailenin hikayesine de bir yere kadar katlanabiliyorsunuz açıkçası. KArarı sizlere bırakıyorum, ama 160 sayfalık kısa bir kabus olduğu için de şükür ediyorum bir yandan. Uzak durulmasını tavsiye ediyorum.
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.