56 sayfalık novella türündeki bu kitap her ne kadar kısa olsa da , okurken sıkça odaklanma sorunu yaşamamla sonuçlandı. Çünkü baştan sona bilinç akışı tekniği ile yazılmış. Ve noktası gelmeyen birer ikişer sayfalık cümleler, bazen cümleyi zihnimde bir bağlama oturtabilmek için en başından tekrar okumama sebep oldu, sürekli elimden bıraktım ve "çabuk biter" dediğim bu uzun öykü ,karadeliğe düşmüşüm misali uzay zamanı bükerek 4 günde bitebildi :D Oğuz Atay'ın "Tutunamayanlar"ını okuyanlar bilir; hani noktasız virgülsüz bir bölüm vardır, tüm kitabı bu şekilde tahayyül edebilirsiniz. Aslında konusunu sevdim, gerçekten ilgimi çekti, ve zaten yazarın yine Nobel ödüllü olan "savaş ve savaş" isimli romanının öncülü imiş bu novella. O romandaki karakterin ortaya çıkış anını anlatıyormuş. Konusu itibariyle okumak isteyeceğim ve çok ilgimi çeken bir roman olsa da tüm kitap boyunca bilinç akışı tekniği ile odaklanabilir miyim bilemedim. İlginç bir deneyim de olabilir aslında, belki de benim eksikliğimdir bu, ama şimdilik bekleteceğim romanı, inzivaya çekilebilip kafamın da daha az stresli olduğu bir zamana.. Hakkını da vermeliyim aslında; çok düşük puanlar verilmiş kitaba, tekniğinden kaynaklı sanırım ama belki de kitap bize değil biz kitaba uymuyoruzdur diye de bakabilmek ve haksızlık etmemek gerek diye düşünüyorum şahsen. konusu ve baş karakterimizin anlattığı şey aslında çok dolu , derin ve anlamlı bir konu özünde.
·
171 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.