Canavar serisine bu kitapla veda etmiş bulunuyoruz ama ben asla bu evrene, karakterlere doymadım. Hatta yan karakterlerin acil kitaplarını okumak istiyorum, çok güzel gelişmeler yaşandı. Keşke yazar onları da yazsa. Özellikle Karina ve Victor o kadar mükemmel olurdu ki!
Neyse gelelim kitabımıza. Bu kitabın başında Kirill Sasha’nın öldüğünü düşünerek çok fazla acı çekti. Biraz da bunu yaşaması gerekiyordu bence çünkü seride hep Sasha daha fazla acı çekti ve onun üzüntüsünü çokca okumuştuk.
Sasha New York’a döndüğünde Kirill’in karım da karım diye peşinde gezmesi çok güzeldi. Ayrı bir eve gidip baş başa balayı gibi tatil yapmaları ve karı-koca olarak iyice birbirlerine alışmaları, Kirill’in Sasha için Noel kazağı bile giymesi gibi sahneleri okumak devam eden savaşın ortasında çok iyiydi. Ve tabiki yeni bombalar patlamaya devam etti. Anton ve Maksim gibi. Konstantin olayı gibi, hamilelik olayı gibi. Hem Kirill’in hem Sasha’nın aile dramı hem de aralarındaki bağlantıyı öğrendik ama hepsi kitabın son sayfalarında oldu. Açıkçası daha farklı bir gizem beklerdim, bana nedense çok basit geldi. Bu kitapta bana eksik gelen çok şey oldu. İkinci kitaptaki yoğunluğu pek hissedemedim, birinci kitaptaki gibi yüzeysel kalmış gibi hissettim. Farklı bir Kirill gördük, hala canavardı ama sevgisini daha net gösteriyordu. Bu Kirill’i sevdim. Sasha güçlü olmaya, iyi niyetini sürdürmeye devam etti. Sevdiğim bir karakterdi. Çok güçlü bir seriydi, çok karanlık, çok tutkulu, çok gizemliydi. Daha vurucu bir son istemiştim. Tabiki de çocuklarının olduğunu okumak isteyenler olabilir ama ben mutlu aile tablosunu pek yakıştıramıyorum bu tarz kitaplara. İntikamın bittiği yerde bıraksa daha iyi olurdu diye düşünüyorum. Bu tarz mafyatik kitapların sonu hep aynı, hep bir çocuk ve aileyle bitiyor. Tatlı ama bu tatlı sonla bitmesi gereken bir kitap değildi bence.
Genel olarak seriyi çok keyifle okudum. Favorim kesinlikle 2. Kitaptı.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.