Beş güne beş kitap challenge'ını başarıyla tamamlamış olmanın verdiği o eşsiz gururla, bu maratonun son halkası olan Alfred Adler’in "Yaşama Sanatı" üzerine düşüncelerimi paylaşmak istiyorum. İnsanın kendine verdiği sözü tutması, hele ki böylesine yoğun bir okuma temposunda zihnini taze tutarak finale ulaşması, Adler’in de üzerinde durduğu "özsaygı" ve "başarma istenci" kavramlarının adeta canlı birer sağlaması gibi. Bu okuma serüvenini, insan ruhunun derinliklerine inen bu temel eserle taçlandırmak, zorlu ama bir o kadar öğretici bir yolculuğun en anlamlı duraklarından biri oldu.
Adler bu eserinde, modern insanın en büyük çıkmazlarından biri olan "yetersizlik" duygusunu masaya yatırırken, aslında hepimizin içindeki o gizli itici gücü, yani aşağılık kompleksini nasıl bir gelişim yakıtına dönüştürebileceğimizi fısıldıyor. Kitap, psikolojiyi sadece klinik bir odağa hapsetmek yerine, onu sokağa, aileye ve en önemlisi bireyin kendi iç sesine taşıyor. Yazarın "yaşam tarzı" (life style) olarak adlandırdığı ve çocukluktaki ilk anılarımızla şekillenen o görünmez şablonun, yetişkinlikteki kararlarımızı nasıl etkilediğini okurken, insan ister istemez kendi geçmişine dair küçük bir arkeolojik kazı yapma ihtiyacı hissediyor. Özellikle toplumsal uyum ve iş birliğinin, ruh sağlığının en temel ölçütü olarak sunulması, bireyselliğin içinde kaybolduğumuz şu günlerde çok kıymetli bir hatırlatıcı.
"Yaşama Sanatı", rüyalardan cinsel sorunlara, çocuk eğitiminden meslek seçimine kadar geniş bir yelpazeyi, William James’in de vurguladığı gibi doğrudan hayatla bağ kurarak ele alıyor. Kitabı bitirdiğinizde elinizde kalan sadece teorik bir bilgi yığını değil, hayata karşı geliştirilmiş daha geniş bir perspektif oluyor. 5 günlük bu yoğun maratonu böyle bir eserle noktalamak, sadece bir hedefi gerçekleştirmek değil, aynı zamanda insanın kendi yaşam sanatını icra ederken kullanabileceği yeni enstrümanlar kazanması demek. Kendime verdiğim bu sözü tutmuş olmanın huzuruyla, Adler’in dediği gibi; her birimizin kendi hayatının sanatçısı olduğunu ve bu sanatı her gün yeniden inşa ettiğimizi bir kez daha derinden hissediyorum.
Peki, bu kitabı kimler okumalı?
Kendi geçmişinin bugünü üzerindeki izlerini sürmek isteyenler, yetersizlik hissini bir başarı motivasyonuna dönüştürmeyi hedefleyenler ve insan ilişkilerinde daha derin bir farkındalık arayan herkes bu eseri mutlaka kitaplığına dahil etmeli.
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.