“Geçmiş, yabancı bir ülkedir”
Georgi Gospodinov, modern edebiyatın en büyük boşluk doldurucularından biri. Zaman Sığınağı'nda bizi Gaustine adında gizemli bir karakterle tanıştırıyor. Gaustine, geçmişe sığınmak isteyenler için Zürih’te bir klinik açıyor: Her katın farklı bir on yıla (1960'lar, 70'ler, 80'ler) göre tasarlandığı, hastaların anılarında kaybolmasına izin veren bir bellek kliniği. Ancak bu masum tedavi yöntemi, kısa sürede bireysel bir şifadan toplumsal bir salgına, tüm Avrupa’nın hangi on yılda yaşayacağına karar vermek için referandumlara gittiği politik bir distopyaya dönüşüyor.
Zamanın Bir Tuzak Olduğu O An
Kitabın en sarsıcı tarafı, "geçmişin bir sığınak değil, bir hapishane" olabileceğini göstermesi. Gospodinov, nostaljinin bir uyuşturucu olduğunu ve toplumların gelecekten umudu kestiğinde geçmişin tozlu raflarına nasıl hunharca saldırdığını anlatıyor. "Geçmişten ne kadar çok şey hatırlarsan, o kadar az şimdiki zamanın olur," cümlesi aslında tüm kitabın özeti gibi.
Gospodinov bu metni inşa ederken edebiyat tarihinin devleriyle omuz omuza yürüyor :Marcel Proust, Borges, Thomas Mann, Virginia Woolf. Eğer yolunuz daha önce Woolf, Borges veya Proust’un satırlarından geçtiyse Gospodinov’un bu melankolik kurgusu size yabancı bir ülke değil, çoktan bildiğiniz bir ev gibi hissettirecek.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.