" Kapkara bir sisin altına gömülen şehir, nefesini tutmuş gibiydi. Sanki derin bir nefes verse bardaktan boşanırcasına akacaktı yaşları. Koca bir toz bulutu, esir almıştı kenti. Şehrin devasa bir matem elbisesi giydiğini söyleseler sorgulamadan inanırdım. Mümkünmüş demek... Yaz tutabilir, ağlayabilirmiş şehirler de. Kocaman harflerle "ASRIN FELAKETİ" yazmışlardı haberlerde, azmış bile bu manşet."
6 Şubat 2023 tarihinde hepimizin yüreği sizladı, ocaklar söndü, insanlar sevdiklerini kurtarabilmek için çırpındı, bir haber için gece gündüz demeden beklediler. Normal bir günün ardından bir anda dünyalarının tepetaklak olacağını kim düşünebilir ki??? Güvenerek oturdukları evlerinin depremle yerle bir olacağını, şehirlerin neredeyse tamamının dümdüz olacağını... Kalbi olan herkesin içi acıdı yaşananlara "Keşke"lerle başlayacak cümleler kurmayacağım. Çünkü bu kelimenin hiç bir anlamı yok!! Deprem yönetmeliğine uygun evler yapılmak zorunda, gerekli denetimler işinin ehli insanlar tarafından yapılmalı, gerekli izinler de buna göre verilmeli. Uygun davranmalara en ağır yaptırımlar uygulanmalı. Deprem bölgesinde bir ülke olarak olağan üstü hallere her an hazır ekip ve ekipmanlar olmak ve en önemlisi de ivedilikle müdahale edilmeli!!! Söyleyecek çok söz var da!! Ben kitabımıza geçmek istiyorum.
@av.zekeriyacetin in kaleminden okuduğum ikinci kitap #kimsesizlercoğrafyası . Kitabı okurken içim acıdı ,duygulandım , sinirlendim, bir nebze de olsa gülümsediğim insanlığa dair umudun canlı kaldığını hissettim.
Anlatıcımız depremin ardından hemen İskende'a kuzeni Ferit'i bulmaya gider. Telefon hatları çalışmadığı için hiçbir haber alamamıştır. Şehre gidince gördüğü manzara yürekler açısıdır. Kuzeninin apartmanı dümdüz olmuştur, kuzeni de giriş katında oturmaktadır. Enkazın başında yardım ekiplerini beklerden Ali isimli bir depremzede ile tanışır. O da karısı ve kızı için enkazın başında beklemektedir.
Soğuk ve acı bekleyiş sürerken Ali kendi hikayesini anlatmaya başlar. Irak'tan Türkiye'yeye uzanan hikaye "bir insan hayatında kaç acı sığdırır?" Sorusuna verilmiş hüzünlü bir yanıt gibidir.
İran-Irak savaşı sırasında, henüz bir çocukken tüm ailesini kaybeden Ali'nin bugünlere gelene kadar yaşadıkları normal bir insanın dayanma sınırını aşan zorlukta. Kayıplar, yaralanma, toplama kampları, kaçışlar,hayatta kalma mücadelesi, yoksulluk, açlık, yalnızlık, şiddet,... Tüm bu yaşananlara rağmen hayata tutunmasını sağlayan sevgi
Okurken gözlerimin dalıp dalıp gittiği kitap insan olmanın özelikle bazı coğrafyalarda ne kadar zor olduğunu düşündürürken her şeye inat ayakta kalmak ve yaşamak için inat etmenin ne kadar da önemli olduğunu gösterdi. Sadece kendimiz için değil diğer insanlar için de umut olmak, dünyanın daha yaşanabilir bir yer olması için çaba göstermek acımız bir nebze de olsa azaltır diye düşünüyorum.
·
63 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.