Bir eğitimci olarak kendimi hiç bu kadar çaresiz hissetmemiştim. Konuşacak çok şey var ama biliyorum ki konuşmanın da faydası yok. Sadece susarak kendi içimi kemirebiliyorum.
18 Yorum
Durum hiç dışardan göründüğü gibi değil maalesef öyle bir olay ki içler acısı. İçim kan ağlıyor öyle böyle değil o çocukların canı öğretmenlerin kanı ne bileyim çok zor çok...
Çaresiz değiliz inşallah ama topyekün ülkemizi baştan aşağı iyileştirmek için çok çalışmaya ve birbirimizi koruyucu sosyal ilişkilerle kuşatmaya ihtiyacımız var. Vefat eden yavrularımız için artık bişey yapamayız ama tekrar etmemesi için kendimizi toparlayıp iyiyi ve güzeli bu toplumun bağrına nakşetmemiz gerek. Siz eğitimcilere ve diğer mesleklerden hepimize bu konuda çok iş düşüyor. İşe susmayarak başlamalı.
Öğretmenlik kutsal bi meslek.. ama öğretmeni saygın gördükleri noktadan aldılar yerin yedi kat altına soktular. Şimdi bu haberleri gören çocuklar nasıl ben öğretmen olup birilerinin hayatına dokunmak istiyorum diyecekler? Bu eğitim sistemini ne zaman düzeltecekler? Ne zaman suç işleyene yaşına bakılmaksızın ceza verilecek? 15 yaşındaki çocukta suç işlediyse cezasını çekmeli diye düşünüyorum. Bazı insanlar düz kötüdür.
Reklam
30 yaşındayım. Bizim dönemimizde öğretmenin yaptığı ağır (taciz, dayak) durumları şikayet ettiğimizde öğretmenler atılmaz, üstüne bizi suçlu hissettirip özür diletirlerdi. Şu an tam tersi öğrencilerde var. Hayır, neden dengeyi kuramıyoruz? Neden gerçekten haklıyı haksızı ayırt edemiyoruz? Neden sürekli birilerinin canı yanıyor?
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.