Kitap Adı: Güneş Ve Onun Çiçekleri
Yazar Adı: Rupi Kaur
Sayfa Sayısı: 245
Çeviri: Gizem Aldoğan
Kitap Türü: Şiir / Deneme
Kitap, başka bir kitabı okurken karşıma çıktı bende bir bakayım derken bir de baktım kitabı okumayı bitirmişim.
İlginç geldi bana, tüm yazılanlar.
Hindistanı tarif etse de bence tüm dünyanın gerçeğini yansıtıyor.
Kısaca kitapta, sevgi, acı, şifa, kadına karşı şiddet ve mücadele var.
Kitap 5 bölumden oluşmakta, solmak ile başlayıp, çiçeklenme ile biten.
Özet olarak insan önce solması gerek ki en sonunda çiçeklenebilsin, diyor yazar.
Bana en üzücü gelen konu ise, Hindistan'da sırf kız çocuğu olarak doğduğu için öldürülen bebekleri anlatan bölümdü. Sadece acımasız değil aynı zamanda kadına verilen değer de acı bir şekilde gözler önüne seriliyor her bir sayfada. Yüzümüze tokat gibi çarpıyor her toplumda karşımıza çıkan cinsiyet ayrımcılığı.
Keşke gelmeseydi kadınlar dünyaya, daha mı iyi olurdu? Kim bilir?
"işte yaşamın reçetesi bu
dedi annem
aldı beni kollarına gözyaşlarım akarken
her yıl bahçene
ektiğin çiçekleri düşün
sana öğretecekler ki
insanlar da
çiçek açmak için
solmak
köklenmek
ve büyümek zorunda..."
Kitaptan daha fazla spoiler vermek yerine birkaç alıntı:
Solmak bölümünden
- Varlığının şahidi onlar, imreniyorum rüzgarlara
- Güneşi de alıp gittin, beni terk ettiğinde
- günbegün fark ediyorum ki sende özlediğim ne varsa aslında yoklardı daha en başından. Aşık olduğum meğer bir serapmış.
Dökülmek bölümden
- Sahip olmadığım şeylerin farkındayım anlıyorum ki güzel olan bu
- Gerçekler sandığın gibi değil
- Çoğu zaman kendimiz için yapmamız gerekenleri yapmadıkları için başkalarına kızıyoruz
- uyanır uyanmaz, bir kelebeğe dönüşemezsin, büyümek bir süreçtir
Köklenmek bölümünden
- İki ülke arasında köprü olup, iki kıtada bölünerek yaşadım tüm hayatımı
- üzgünüm bu dünya, koruyamadığımız için seni, dilerim eve dönüş yolun kolay ve huzurlu olsun
- hayallerini feda etti annem, benim hayallerim için
Uyanmak bölümünden
- suçlu hissetme bir kez daha sil baştan başladığın için
- Biz çiçek açmadan, istemiyor açmayı portakal ağaçları. Tanıştığımız gün gözyaşlarını döktü turunçlar anlatamam sana nasıl da beklemişti bu anı toprak.
Çiçeklenmek bölümünden
- Başkasının hayatını kıskanmamaktır zarafet
- Sonsuz bir yol ve direniştir dünyayı değiştirmek
Bu tarz kitapları okumayı sevenlere kitabı okumaları için tavsiye ederim
Bu da benden olsun: Canına kıydığınız her bir kız çocuğu, inatla bir çiçek olarak geldi tekrar dünyaya... Aylin Özgür
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.