Emarelerimde Sakladım Kalbimi(Spoilersız)
Pusula bitti ve ben gerçekten nasıl hissedeceğimi bilmiyorum.Pusulamı kaybettim.Beklediğim bir sondu.Ne kadar kaçmak istesem de bu mutlak sondan,kaçamadım.Bile bile ölüme yürüttü bu kitap beni.
Prometheus'un kim olduğunu en baştan beri biliyordum.Kimseden duymadım bunu,spoiler falan da yemedim.Nasıl bu kadar emin olduğumu bilmiyorum.Bazı sayfalarda kendimden bile şüphe duydum çünkü bu kadar emin olmam anlamsızdı.Fakat bakın işte,beklediğim gibi oldu.Ve bu canımı çok yakıyor.
Yine de Prometheus'a karşı en ufak bir kızgınlığım yok.Hâlâ ona hayranım.Prometheus Yunan Mitolojisinde ateşi çalan tanrının ismi esasen.Ve Prometheus ateşi çaldı,eminim bundan.Güneş onun ellerinde tekrar tekrar yandı.Tanrının Araf olduğunu kanıtladı.Sanırım en sevdiğim tanrı hep Prometheus olacak çünkü o ateşi çalarak tanrı oldu,o ateşle yeniden doğdu.
Bu seriye başlamamak için çok uğraştım çünkü beni mahvedeceğini hissediyordum.Hissettiğim gibi de oldu.Belki çok yanlış bir zamanda başladım,belki de tam zamanında.Yine de paramparçayım,yine de çalınan o ateşte yandım.Bir kitaptan bu kadar etkilenme diyeceksiniz biliyorum.Ama ben kitaplar benim nefesim,kaçtığım bir dünya.Ben kitaplarda yaşıyorum.Hani bazı insanlar vardır ya sizin altını çizdiğiniz küçük bir paragrafta yaşarlar.İşte ben o insanlardanım.Ve şuan nefesim kesiliyor,bunu çok net söylüyorum.Söylediklerimi tekrar etmeyi pek sevmem ama paramparçayım.
Hafızam şu sıralar hiç iyi değil,çoğu şeyi unutuyorum.Sanırım bunun b12 ile pek alakası yok.Ancak bu kitabın bana hissettirdiklerini asla unutmayacağıma dair söz veriyorum.Unutursam bu incelemeyi açıp okuyacağım çünkü tüm duygularım burada olacak.
Minel,sen kendimi hatırlattın bana.Hissettiklerini hissettim.Sen korktuğunda ben de korktum.O kadar ama o kadar bendin ki.Küçük bir kız gördüm sende,kendimde unuttuğum.Minel,benim küçük biricik kızım,bana kendimi hatırlamıyorsun.Maziden kalan bir melodi gibi ruhumda çalıyorsun.
Korel,sen ise sanırım beni her zaman gülümsetebilecek o karakterlerdensin.Değerini bil çünkü çok az var onlardan.Nasıl yazıldın bilmiyorum ama emarelerin benim emarelerim oldu.Senin gözlerindeki emarelerde kendimi gördüm.
Son olarak Prometheus,sen bensin.Kahkahaların da ben varım.Maskende ben varım.Ateşi çalan tek kişi sen olmayacaksın.Bu kitabı okuyan çoğu kişi Prometheus'dan nefret ediyor.Fakat benim bir farkım var çünkü ben Prometheus'da kendimi okudum.Cani birini mi seviyorsun diye soracaksınız,cani birine mi hayransın?Prometheus bir cani olabilir,ateşi çalmış,güneşi elinde karartmış olabilir.Prometheus elindeki zehri toprağa ekmiş olabilir.Ancak bazı kötülükler hak edilir.Ateşi çalan bir tanrıya hayranım ve bundan utanmıyorum.Prometheus ile ilk tanıştığımız bölümü heyecanla okudum çünkü çok güzeldi.Annesinin söylediği sözleri gökyüzüne kazımak istiyorum.Prometheus'un her sözünü koca bir kumaşa işlemek istiyorum.Bu hayranlık hiçbir şekilde geçmeyecek.Şimdi diyeceksiniz ki gerçek hayatta görsen direkt kaçardın.Kaçmazdım.Prometheus gibi biriyle tanışma fırsatım olsa kaçmazdım.Bu sizi her türlü kötüyü sevdiğime inandırmasın.Ucuz kötülükler vardır.Hiç kimsenin sevmeyeceği.Ancak bu ucuz bir kötülük değil.Zekası ile ünlü olan her kötüye hayranım.Ve bunlar sadece kurgusal kötüler değil.Örneğin Kazım Türe namıdeğer testereli katil.Hikayesini dinlediğimde hayran kalmıştım.Burayı saçma sapan yorumlarınız ile dolduramadan önce youtube'dan Savaş Kurtbaba'nın Kazım Türe ile alakalı videosunu izlemenizi öneririm.Yine de beni tuhaf bulduysanız diyecek bir şeyim yok.Zaten ne diyebilirim ki?Ben tuhaf bir kızım.Buraya da Prometheus hakkındaki en sevdiğim alıntıyı bırakıyorum.
"Ateşi çaldık;yeni bir cehennem yarattık,Tanrı hiçbir zaman yardım etmedi,biz güneşi cehenneme çevirdik.Ateşimiz güneş oldu."
Sanki son kitapmış gibi bir inceleme yaptığımın farkındayım fakat bunun da bir nedeni var.Üçüncü kitaptan sonra iyi olup uzunca bir inceleme yazabileceğimi sanmıyorum.Her neyse.
Siz bu kitabı okumaya başladığınız da veya bu incelemeyi okumaya başladığınızda ben buralarda olmayacağım.Yanlış anlaşılmasın,bunun bir nedeni var.Çok sevdiğiniz kitapları nereye yerleştiriyorsunuz bilmiyorum ama ben hepsine kendimden bir parça gömüyorum.Bazısına saçlarımı,bazısına gözlerimi.Emare'ye neyi gömeceğimden çok ama çok eminim.Ben bu kitapla ateşi çaldım,güneşi yaktım.Şimdi de bir parçamı bu kitaba gömüyorum.
Ben Emare'ye kalbimi yani pusulamı gömüyorum.
·
116 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
