Gönderi

-Tilkinin biri, bir ormana dalar. Meğer bu ormanın içinde bir ağacın üzerinde asılı duran bir davul varmış. Rüzgâr estikçe ağacın dalları kımıldanarak davula çarpıyor, ortalığı müthiş bir ses kaplıyordu. Tilki sesin azameti dolayısıyla bu tarafa doğru giderek karşısında iriyarı bir şey görür. Bunun, mutlaka et ve yağ ile dolu olduğuna hükmederek davulu ele alır ve onu yarıncıya kadar uğraşır. Yardıktan sonra içinin bomboş olduğunu görünce, anlaşılan, der, en yüksek sesli ve en iri cüsseli olanlar, içi kof olan şeylerdir!
Sayfa 44·Kitabı okudu
·
54 Gösterim
1 Yorum
bu iyiydi
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.