Ne rüzgârda bir hışım, ne daldaki yaprakta gam
Her şey kendi dilince, her şeyde bin bir makam.
Kuşlar ki gökyüzünün kalemidir zikirde,
Gönül bir nokta olur, bu muazzam fikirde.
Sessizlik bir saraydır, kapısı içerden açılır, Çiçeklerin alnından ilahî nur saçılır.
"O" dedikçe kâinat, sükût bürür her yanını, İnsan bu ahenkte bulur, ancak kendi canını...
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
