'Gözyaşları aktı birden alyanaklarının üzerine sel gibi
Ve tutuşturdu içindeki alevleri ve yaktı yalımlanan yüreğini
O bir kırmızı güldür gözyaşlarımdan biten
O bir beyaz nergistir bembeyaz bulutlar gibi bahar yağmuru indiren
Ne zaman gülümsese güneşler doğar gül yüzünde
Rabbim ne kadar da parlak habbeler bunlar bembeyaz dişlerinde'