Kan damlası, Mehmet Rauf'un polisiye türündeki ilk eserlerinden biri. O yüzden kitabı okurken dönemin şartlarına göre değerlendirmek daha doğru olacaktır. Nitekim roman, günümüz polisiye anlayışıyla kıyaslandığında gizem ve aksiyon açısından sınırlı görünse de, kurgusu ve olay akışındaki sadelikle okuru içine çekmeyi başarır.
Hikâye, Doktor Şakir Feyzi Bey’in İngiliz Köşkü’nde işlenen bir cinayetle başlar. Ailesiyle birlikte sakin ve huzurlu bir yaşam süren Şakir Feyzi’nin hayatı, bu olayla birlikte altüst olur. Öldürülen kişi Sıdıka Hanım’dır ve olay yerine kısa sürede gelen Muavin Bey adlı rütbeli komiser, yaptığı incelemede maktulün elinde “Numara bir” yazılı bir kâğıt bulur. Bu detay, cinayetin sıradan bir olay olmadığını açıkça ortaya koyar.
Aynı gün içerisinde işlenen ikinci cinayet ise olayların seyrini daha da karmaşık hâle getirir. Zincirli Köşk’te öldürülen Gümrükçü Fuat Bey’in de Şakir Feyzi’nin dostu olması, iki cinayet arasında bir bağ olabileceği ihtimalini güçlendirir. Üstelik ikinci olay yerinde bulunan “Numara iki” notu, cinayetlerin planlı ve seri bir şekilde işlendiğini düşündürür. Bu noktada soruşturma derinleşir ve devreye işinde oldukça başarılı olan Hayret adlı polis girer. (Yerli Sherlock Holmes da diyebiliriz bu Hayret adındaki özel dedektife.)
Romanın ilerleyen bölümlerinde Hayret’in katili yakalamak için yürüttüğü çaba ve yaşadığı gelişmeler anlatılır. Ancak eserde dikkat çeken unsurlardan biri, katil zanlısına dair ipuçlarının erken verilmesi ve okurun faili tahmin edebilmesidir.
Buna rağmen Kan Damlası, dönemi açısından değerlendirildiğinde Türk edebiyatında polisiye türünün erken örneklerinden biri olarak önemli bir yere sahiptir. Her ne kadar hikâyenin sonu biraz aceleye getirilmiş ve beklenmedik bir şekilde sonlandırılmış olsa da, genel anlamda akıcı dili ve sade kurgusuyla okunabilir güzel bir eserdir.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.