GİZLİMAN VATANDAŞLIK OYUNLARINA HOŞGELDİNİZ BİR MÜHÜR İÇİN NE KADAR İLERİ GİDEBİLİRSİNİZ?
Çok heyecanlıyım çünkü bu kitapta bitti ve şimdi 
Hainin Mührü 3 ‘e geçebilirimm.
İlk kitabın incelemesinde de yazmıştım ben bu seriyi çok seviyorum. İkinci kitapta bence çok başarılıydı. Sadece bunlar oyunlara başlamadan önce yatakhane gibi olan yerdeyken ve sonradan gruplara ayrıldıkları yerler biraz yavaş ilerliyordu ama timsah kısmından sonra epey hızlı aktı. Onun dışında her şey müthiştii.
O son kısım neydi ya tanrı kuyusu. Bayıldım demek istiyorum ama bir yandan da içim nefretle doldu. Sahnenin yazımı harikuladeydi ama sahne üzücüydü.
Lunu ve hodbin’in arasındaki sessiz anlaşma falan aşırı hoşuma gitti. Hodbin’in Lunu’yu korumak istemesi ama bir yandan da küçüklüğünden beri arzuladığı güce ve makama sahip olmak istemesi benim için anlaşılabilirdi sevdim yani.
Dante karakteri (of bayılıyorum bu kıza) ilk kitaptaki Danteyle bu kitaptaki Dante arasında müthiş bir fark vardı. İlk kitapla kıyaslandığında Dantenin zaafları olması güvendiği insanlar olması onu aşırı değiştirdi. Kesinlikle iyi anlamda.
Beau’nun ilk kitapta yaptığı şey için burnu sürtsün istemiştim öyle de oldu. O yüzden hatasını anlaması falan güzel oldu.
Arm’ın bu kitaptaki değişimi karakterler gibi beni de epeyce şaşırttı. Yani ilk kitaptaki o masum çocuğa ne oldu dedim.
Aspen karakterini de sevdim Danteyle olan ilişkileri bence çok tatlıydı (Arkadaşlık anlamında). Dante’nin ilk kitapta yaşadığından sonra zedelenmiş güvenini düzeltmede bayağı bir yardımcı oldu.
Her kitabın incelemesinde yazacağım bu serinin kapakları çookkk güzel.
alev alıyor kapaklar. Her kapakta küçük küçük detaylar olması o kadar tatlı ki. Özellikle her kapakta Otto’nun olması çokkk tatlı
Hepsini çok seviyorum ama favorilerim Dante ve Hodbin.
Ben bu seriyi seviyorum umarım sizde seversiniz. “Ömrünüz şölen olsun.”
Hainin Mührü 2
Övgü Deveci Safi
Hainin Mührü 3 ‘e geçebilirimm.
İlk kitabın incelemesinde de yazmıştım ben bu seriyi çok seviyorum. İkinci kitapta bence çok başarılıydı. Sadece bunlar oyunlara başlamadan önce yatakhane gibi olan yerdeyken ve sonradan gruplara ayrıldıkları yerler biraz yavaş ilerliyordu ama timsah kısmından sonra epey hızlı aktı. Onun dışında her şey müthiştii.
O son kısım neydi ya tanrı kuyusu. Bayıldım demek istiyorum ama bir yandan da içim nefretle doldu. Sahnenin yazımı harikuladeydi ama sahne üzücüydü.
Lunu ve hodbin’in arasındaki sessiz anlaşma falan aşırı hoşuma gitti. Hodbin’in Lunu’yu korumak istemesi ama bir yandan da küçüklüğünden beri arzuladığı güce ve makama sahip olmak istemesi benim için anlaşılabilirdi sevdim yani.
Dante karakteri (of bayılıyorum bu kıza) ilk kitaptaki Danteyle bu kitaptaki Dante arasında müthiş bir fark vardı. İlk kitapla kıyaslandığında Dantenin zaafları olması güvendiği insanlar olması onu aşırı değiştirdi. Kesinlikle iyi anlamda.
Beau’nun ilk kitapta yaptığı şey için burnu sürtsün istemiştim öyle de oldu. O yüzden hatasını anlaması falan güzel oldu.
Arm’ın bu kitaptaki değişimi karakterler gibi beni de epeyce şaşırttı. Yani ilk kitaptaki o masum çocuğa ne oldu dedim.
Aspen karakterini de sevdim Danteyle olan ilişkileri bence çok tatlıydı (Arkadaşlık anlamında). Dante’nin ilk kitapta yaşadığından sonra zedelenmiş güvenini düzeltmede bayağı bir yardımcı oldu.
Her kitabın incelemesinde yazacağım bu serinin kapakları çookkk güzel.
alev alıyor kapaklar. Her kapakta küçük küçük detaylar olması o kadar tatlı ki. Özellikle her kapakta Otto’nun olması çokkk tatlı
Hepsini çok seviyorum ama favorilerim Dante ve Hodbin.
Ben bu seriyi seviyorum umarım sizde seversiniz. “Ömrünüz şölen olsun.”
Hainin Mührü 2
Övgü Deveci Safi
·
74 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.