Benim için yalnızlık hiç sorun olmadı. Tam tersi bana çok yaklaşılmasını sevmedim. Mesafe koyan, uzak duran hep ben oldum. Onların saçma sapan hayatlarında bir tampon görevi yapmak istemedim belki de. Konuşmaların ilk beş dakikasından sonra nereye gideceğini bildiğim sohbetler ya da hep bir şeyler bekler bakışlar da yalnız kalma isteğimi
körüklemiş olabilir. Ben kendimle mutluyum. Kendimle ben dünyanın her yerini gezebilir, keşfedebilir ve özgürce yaşayabiliriz. İnsanların kalbinde anlık mola noktalarım olabilir ama üç günden sonrası misafirlikten çıkar bilirim. Ayrılık getirmeyen samimiyetler kurmayı tercih ederim. Karşımda bir dilenci bana doğru geliyor. Bu arada dilencilere para vermeyi de hiç sevmem. Çünkü hayatımda yeteri kadar dilenci var. Sürekli ilgi dilenen dilenciler, zamanımı gereksiz yere harcayan dilenciler, benim sayemde egosunu şişirmeye çalışan dilenciler, sürekli sevgi isteyen dilenciler.... Öz saygısını zenginleştirmiş bir insan dilenci olmaz. Emrah KILINÇ Gölgem kitabından.