Eبubekir..: "Tek başınasın..": Tek başınasın.. Ufaktın Dilrûba, bilmiyordun dünya'yı. Geceler senin hayal kurmayı vakitlerindi, " ne çok arkadaşım var ya yarında bi oyun oynarız" diyordun. Neşe her hücrende sesini duyurabiliyordu gözlerine. Sonra İlkokul yılların ; Teneffüslerde bir ekmek arası için dersin başından beri planını kurduğun kantin sırası, sınıf arkadaşlarınla oynadığın ebelenmeç'ler, ders aralarında sıra altında dönen olmadı muhabbetler .. Herşey güzel gidiyordu. Tabi o zamanlar Herkese güzel niyetliydin, severdin herkesi. Ahbâbın dostun çok'tu o zaman :) Bilmeden tabi o çok'ların birgün yok'a döneceğini. Ve Büyüdün.. Her adımında her karışında izin olan sokaklar şimdi sana " Hani" dercesine bakıyor değilmi? Çok zormuş insanın kendini keşfedebilmesi.. Çocukken aslında dünya'ya bakmışsın, ama gördüğün farklıymış.. Görmek Büyümeye, Anlamaya, Hissetmeye bağlıymış.. Şimdi o dost dediklerinden neredeler Dilrûba? Baksana etrafına ; her taraf yangın yeri, geceler hayal değil artık gerçeklerle yüzleşme vakti oldu. Ay yüreğindeki yangınlara sadece ayna oluyor değilmi..? Güneş Bedeninden öte ruhuna geçmiyor değilmi..? Özlemek ölmekten sadece 2 harf fazla Dilrûba. Ve ben Bir çocuğun annesine sarıldığı gibi o zamanlara sarılmak istiyorum. Bu zaman ne kalbime, ne ruhuma, ne bedenime ait değil.. Baksana etrafına ; Herkes gafletin içine düşmüş , bomboş hayatlar, evlerin ışıkları açık ama umudları kapalı, çocuklar ölüyor, Beli iki büklüm piri fâni amcalar nasihat vermiyor artık.. Hiçbir şey ufakken 'Oleyy' diye sevinçten zıpladğımız gibi sevindirmiyor bizi.. Çocukken Mavi'yi çok severdin Dilrûba, şimdi Gözün siyahtan başkasını görmüyor değilmi..? Çünkü Siyah sana " artık hayallerle değil gerçeklerle yoluna bak " diyor.. Allah Mümin Kulunun kalbine sığıyor da, sen dünyalara sığamıyorsun.. Aslında...

Ufaktın Dilrûba, bilmiyordun dünya'yı. Geceler senin hayal kurmayı vakitlerindi, " ne çok arkadaşım var ya yarında bi oyun oynarız" diyordun. Neşe her hücrende sesini duyurabiliyordu gözlerine. Sonra İlkokul yılların ; Teneffüslerde bir ekmek arası için dersin başından beri planını kurduğun kantin sırası, sınıf arkadaşlarınla oynadığın ebelenmeç'ler, ders aralarında sıra altında dönen olmadı muhabbetler .. Herşey güzel gidiyordu. Tabi o zamanlar Herkese güzel niyetliydin, severdin herkesi. Ahbâbın dostun çok'tu o zaman :) Bilmeden tabi o çok'ların birgün yok'a döneceğini. Ve Büyüdün.. Her adımında her karışında izin olan sokaklar şimdi sana " Hani" dercesine bakıyor değilmi? Çok zormuş insanın kendini keşfedebilmesi.. Çocukken aslında dünya'ya bakmışsın, ama gördüğün farklıymış.. Görmek Büyümeye, Anlamaya, Hissetmeye bağlıymış.. Şimdi o dost dediklerinden neredeler Dilrûba? Baksana etrafına ; her taraf yangın yeri, geceler hayal değil artık gerçeklerle yüzleşme vakti oldu. Ay yüreğindeki yangınlara sadece ayna oluyor değilmi..? Güneş Bedeninden öte ruhuna geçmiyor değilmi..? Özlemek ölmekten sadece 2 harf fazla Dilrûba. Ve ben Bir çocuğun annesine sarıldığı gibi o zamanlara sarılmak istiyorum. Bu zaman ne kalbime, ne ruhuma, ne bedenime ait değil.. Baksana etrafına ; Herkes gafletin içine düşmüş , bomboş hayatlar, evlerin ışıkları açık ama umudları kapalı, çocuklar ölüyor, Beli iki büklüm piri fâni amcalar nasihat vermiyor artık.. Hiçbir şey ufakken 'Oleyy' diye sevinçten zıpladğımız gibi sevindirmiyor bizi.. Çocukken Mavi'yi çok severdin Dilrûba, şimdi Gözün siyahtan başkasını görmüyor değilmi..? Çünkü Siyah sana " artık hayallerle değil gerçeklerle yoluna bak " diyor.. Allah Mümin Kulunun kalbine sığıyor da, sen dünyalara sığamıyorsun.. Aslında dünya demişti bizlere " ben güzel biryer olsaydım doğarken ağlamazdın " diye. Bu yüzden Dilrûba , Etrafındakilerin çokluğu seni aldatmasın ; Zira yalnız ölecek , yalnız dirilicek , ve yalnız hesab vericeksin.. "Ne mutlu siyah'ıda özündeki beyaz'dan ötürü sevebilenlere.." 19.04.26 00.45 @Mhrir_

Alıntı

498 Gösterim

Yorumlar

Lütfen giriş yapınız.

Gönderi

Eبubekir..