Yıllardır okumak isteyip de hep ertelediğim kitabı yine okumadım ama dinledim
Masal tadında akıp giden olaylar silsilesi. Bir ara dinlerken olayları kaçırdım hissine kapıldım.
''elmas gelini cok ozledim tulumba.''
''o da seni ozlemis dirmit kiz.''
''kime soylemis?''
''ince ince yagan kara soylemis.''
Büyülü gerçeklik ögeleriyle dolu bir kitap. Atiye ve Huvat’ın çocukları ile köyde yaşadığı ilginç olaylar sonrası şehre taşınmaları anlatılıyor. Ailenin yaşadığı ilginç olaylar şehirde de devam ediyor. Bu göç köylü insanın şehirde tutunma çabasını çok güzel anlatmış.
Romanın dili bana göre en çarpıcı yönlerinden biri. Yer yer sert, yer yer şiirsel; ama her zaman canlı. Okurken kelimelerin sadece bir hikâye anlatmadığını, aynı zamanda bir ruh hâli kurduğunu hissediyorsun. Özellikle köy yaşamının aktarılışı, romantize edilmeden ama yine de büyülü bir perdeyle verilmiş. Bu da kitabı sıradan bir “köyden kente göç” hikâyesi olmaktan çıkarıyor.
Kitapta en çok sevdiğim ve kendisine üzüldüğüm karakter Dirmit oldu. Çünkü toplumsal cinsiyet rollerinden en çok etkilenen oydu. Farklı olmak, kendi sınırlarını aşmak özellikle kız çocuğu olunca daha çok göze batıyor .
Kitabın ismi de çok ilginç. Bence ölümün arsızlığı bir türlü ölmeyen, sürekli azrail ile anlaşma yapan Atiye’nin ölmemesiydi.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.