Hiç ulaşamayacağım bir limanda, yağmurun dindiği yerde, ışıklar bir bir sönerken anladım ki, yıldızların teğet geçtiği yerde, son fener de sönerken anladım: bir kez bile dokunmadığım sana ait olan o mühürlü mektup okunmadan yakılacak ama külleri belki bir gün rüzgarla gözlerine değer ve sen beni hiç bilmeden ağlarsın