Puan vermedi·126 syf.····Okunma: 19 Nisan 2026 23:06 İlk olarak kitabın akıcılığı inanılmazdı,son zamanlarda asla bir kitabı bir iki günde okuduğum olmamıştı ama cidden kitabın başından kalkamadım.İlk olarak ahlaki etikliğine falan girmicem,herkesin çöküş noktası olmuştur illaki bir kere bile olsa.Bu yüzden Werther ile empati kurduğum nokta burası oldu.Hastalıklı denecek şekilde birini "sevmek"tabii ki de normal değil ama bu çöküşün yanlış olduğunu bile bile kendimizi kaptırdığımız zamanlar oluyor.Önemli olan bunu yenebilmek ama ne yazık ki Werther bu kadar güçlü birisi değildi.Yazıyı altını çizdiğim alıntılar ile bitirmek istiyorum.
"geçip giden şimdiyi yaşamak yerine,geçmişte kalan bir sıkıntının hatıralarını anımsamak için hayal gücünü bu kadar zorlamasalar"
"böyle mi olacaktı,insanı sonsuz derecede mutlu kılan şey,aynı zamanda üzüntüsünün kaynağı mı olmalı?"
"benim de ruhuma geçmişin güneş ışığı vuruyordu!"
daha birkaç tane daha altını çizdiğim kısımlar vardı ama bu kadarını eklemek istedim