Kitap incelemesinden ziyade kendime kısa notlar;
Öncelikle Ayfer Tunç olması benim için başlı başına +10 puan.
Yazarın şu ana kadar okuduğum bütün kitaplarında kendimden hayattan o kadar çok şey gördüm ki o kitaplar benim için bir arkadaş gibi bir anı gibi hayatımda yer ettiler.
Bu kitabında Şehnaz’ın ağzından hem onun hayatını hem de annesi ve anneannesinin hayatını öğrendik.
Kitapta iki ayrı seyir var. Biri Şehnaz’ın E. İle ilişkisi diğeri de ailesinin görünen ilişkisi ve görünmeyen hissedilmeyen ama hep var olmuş olan gizlerin ilişkilerine çok sessiz olan yansıması.
E. ile olan ilişkisinde Şehnaz’ı hiç anlayamadım sürekli bir arkadaşıma kızar gibiydim. “bunu neden kabul ediyorsun, bunu neden dedin şimdi, kendine böyle yapılmasına nasıl izin verebiliyorsun” kaç kez omuzlarından tutup sarsmak istedim sayamadım. Ama bir gerçek var ki Şehnaz’ın hayatındaki insanlarda benim yapmak istediklerimi yaptıkları için kahramanımız onları hayatından bir bir çıkardı ve bildiği istediği yolda devam etti.
Aile ilişkilerinde ise hızlı okumanın ve dışarıdan bir göz olmanın etkisiyle yok ya böyle değildir demek kolay geliyor. Ama gerçekten yazarımızın sessiz sakin ve uzun yıllara yaydığı davranışlar gerçekten herkesin farkına varmadan kabul ettiği davranışlar haline geliyor. Okurken kabul edemediğimiz anne davranışlarını bir evlat olarak yaşadığımızda gayet tabii gelmekte ve itiraz edecek bir nokta dahi bulunulmamakta.
Kısacası bu sürükleyici hikaye bir arkadaşı anısını dinlemek gibi veya sanki geçmişinde böyle bir an yaşamışta yeni hatırlamış gibi uyanış yaşamak gibi hissettiriyor.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.