Açıkçası kitabın ilk çeyreğinde bıraksam mı napsam diye düşünüyordum hatta benim için 1 yıldız falandı ama sonra devam ettim... 'Bekaret' meselesi canımı sıkıyor nerde olursam okuyayım. Mafyatik bir kitapta erkek egemenliği baskındır ama çarşafmış falan kriz geçirdim. Ve yaş farkı da... Kız tam 18'e basınca Cassio ile evleniyorlar. Adam 30 yaşında bir dul ve iki bebeği var. Karısı ölünce 2 gün sonra eş arayışına giriyor çocukları bakması için ve Giulia'nın ailesi bizim kızı öne atıyor. Açıkçası pasif bir Giulia okuyacağımı düşündüm ve beni yanılttığı için hem şaşırdım hem keyif almaya başladım. Mafya 'babasını' parmağında oynatmasını, kadın bebekleri ve onların da kadını benimsediği zamandan sonra adamın çocuklarla ilgili onu dışlaması ama kadının 'hayır ben senin karınım ve onlar benim de çocuklarım' diye üste çıkması hoşuma gitti. Her şeye rağmen çabaladı ve ailenin iplerini eline aldı. Yani Cassio'nun evdeki hesabı carsıya uymadı jfjfj Ve Cassio 'genç' karım demekten bıkmadı ben kriz geçirmekten bıktım. Anladık kız genç evlenmeseydin o zaman seninle mi uğraşıcaz. Bebekleri bende benimsedim bu arada çok tatlılar. İlk Cora okumam ve seveceğimi hiç düşünmemiştim. Sadece bu seriye devam edeceğim ikinci kitap daha iyiymiş. Yeni bir batağa düşmüşüm gibi hissediyorum...
·
81 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
