Kabullenmek, hayatı kesinlikle kolaylaştırıyor.
Geriye dönüp baktığımda, bu yaptıklarımın bilinçli bir seçimden ziyade birer savunma mekanizması olduğunu fark ediyorum. Evet, incelemede bahsettiğim o dönemi gerçekten yaşadım, hem de oldukça uzun bir süre... Ancak bunu isteyerek seçtiğimi hatırlamıyorum. Sanki o anki tek seçeneğim buymuş gibi hareket etmişim. Daha önce seçenek kavramı üzerine bir alıntıya yaptığım yorumda da belirttiğim gibi; insan bazen önündeki alternatifleri fark edemeyebiliyor.
Şimdi ise bunların aslında birer seçenek olduğunu ve benim onları tercih ettiğimi görebiliyorum. Durumu şöyle özetleyebilirim: Nasıl ki oruçlu olduğunu unutup bir şey yediğinde orucun bozulmuyorsa, ben de o dönem seçeneklerimi net bir şekilde göremediğim için geçmişteki bu tutumlarımı hoş görebiliyorum. :)