Çok yoğun hassas özenli içten ve hüzünlü bir romandı, okurken kendi babamı aile yapımı geçen günleri hatırladım.İlk 100 sayfa çok ağırdı sonrası hüzün biraz daha dağıldı...Okurken vicdani bir şekilde zorlandım,nasıl desem bilmiyorum ama klasik bir söz varya "günler geçiyor" biz birşey yanımızdayken kıymetini bilmiyoruz ve her geçen gün onu kaybetmeye bir gün daha yaklaşıyoruz,gerek kendi hayatımızı gerekse de çevremizdeki sevdiklerimizin hayatını..."Hayatı kaybetmek" çok ilginç bir söz elimde olmayan sebeplerden bir kitabı kaybetmek artık olmaması yok olması gibi düşünsene...Çok güzel bir kitaptı.
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.