Zaman kaybı- bir şey katmadı
Hiçbir acı sürekli değildir. Her acı bir zaman sürer ve söner. Sonra başkası başlar ve önceki acınız size komik gelir… Ve sonra o da biter…
Agafya, ilk bakışta tarih ve aşk temasıyla dikkat çeken bir roman gibi başlıyor. Dönemin atmosferi, karakterlerin geçmişleri ve duygusal bağları merak uyandırıcı bir şekilde kurulmuş. Ancak ilerledikçe kitabın odağı belirgin şekilde değişiyor. Hikâyenin derinleşmesini, karakterlerin iç dünyalarının daha fazla işlenmesini beklerken, anlatımın büyük kısmının cinsel içerik etrafında dönmesi beni hayal kırıklığına uğrattı.
Bu durum, kurulan tarihi arka planın ve potansiyel romantik hikâyenin geri planda kalmasına neden olmuş. Oysa ki yazarın dili ve kurduğu dünya aslında daha güçlü bir hikâye taşımaya uygun. Cinsellik tamamen gereksiz değil belki, ancak bu yoğunlukta olması, anlatının dengesini bozmuş gibi hissettirdi.
Eğer daha çok tarihsel atmosfer ve duygusal derinlik arayan bir okursanız beklentinizi karşılamayabilir. Daha cesur ve fiziksel anlatımlardan rahatsız olmayanlar ise farklı bir deneyim bulabilir. Benim için ise kitap, güçlü bir başlangıcın ardından yönünü kaybeden bir hikâye oldu.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.