Bu ayın Türk edebiyatı klasiği, bende maalesef büyük bir hayal kırıklığı ile sonuçlandı. Mehmet Rauf’un yedi öyküden oluşan, ismini içindeki en uzun öyküden alan Bir Aşkın Tarihi kitabını bitirdim; fakat ne yazık ki bu eseri sevdiğimi veya tavsiye edebileceğimi söyleyemeyeceğim.
Kitabın başlarında Macit’i Güzin’e deli divane aşık biri gibi okuyoruz. Ancak Güzin’in ilgisinin azaldığını hissettiği an, Macit’in zihninde beliren o şiddet dolu satırlar... İşte o nokta, benim kitaptan tamamen koptuğum an oldu. Aşk adı altında sunulan bu şiddet eğilimli düşünceler, tutkudan ziyade bir saplantının yansımasımasıydı.
Sadece kitaba ismini veren öyküde değil, genel olarak diğer metinlerde de kadınların konumlandırılma biçimi beni oldukça rahatsız etti.Hikâyelerle aramdaki empati bağını kopardı.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.