" Yiğidi öldür hakkını yeme" demiş büyükler. Yazar hakkında düşündüğüm bu. Yani konu çok orjinal değil, çok kısıtlı bir mekanda geçiyor, asıl kötü adamı kitabın yarısında tahmin ettim ama herşeye rağmen okuttu kendini. Aktı gitti kitap.
Yazar "hastalarıma" olarak ithafını yazmış. Harward mezunu nöroloji uzmanıymış. Asıl adı Sara Cohen. Ve uzun bir süre kimliği bilinmeden yazmış. Daha sonra işi azaltıp kitap yazmaya yoğunlaşmış ki oldukça üretici bir yazar.
Bir kaç cümle de konuyu yazıp kaçayım. Tıp fakültesi öğrencimiz ev mi o gece kapalı psikiyatri koğuşundan nöbet tutacak.Kendi geçmişiyle ilgili karmaşık hatıraları arasında psikiyatri koğuşlarının da hikayesi olduğundan çok gergin.Ama bir arkadaşıyla beraber olacağı için de güven duygusu var.Koğuşa özel bir kodla girilip çıkılıyor.Kodu unutacağı,içerde kapalı kalacağı endişelerini aşmaya çalışarak başlıyor nöbete.Koğuşta hastalar,bir uzman,bir hemşire ve bizim iki öğrenci var.Tüm olay bir gecede bu koğuşta geçiyor.Amy zaman geçtikçe kim doğru kim yalan söylüyor ayırt edememeye bsşlıyor.Onunla beraber okurun da fikri değişiyor.Buradaki güvensizlik-arada kalmışlık hissini beğendim.Ama açıkçası biraz tekrara düşmüş bölümleri var.Hızlı okunduğu için çok üzerinde durmadım ama kitabı zayıflatan bir durumdu. Ve çeviri malesef beni rahatsız etti.Bir sorun var ama ne olduğundan çok emin değilim.Fazla dolambaçlı ve uzun cümleleri sevsem de anlamsız oldukları zaman itici oluyor malesef.Ve gündelik dilde kullanılmayan kalıplar da metne bir soğukluk veriyor.
Sonuç olarak hafif gerilim severler ve polisiyeye yeni başlayacaklar için gönül rahatlığıyla tavsiyemdir. Ama bir polisiye gurmesiyseniz yetersiz gelecektir.Uzak durun.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.