Bir gün köyden çıkmış ıtırlar ve çiçekler dolu kırlara gitmişti.
Kekık otları burcu burcu kokuyordu... Nazlı haber kuşları ağaçların dalında tatlı nagmelerle ötüyordu.
O kadar güzel, o kadar ince, o kadar ruhu doyuran bir manzara vardı. Bütün bu manzaralara bakıp Allah'ın yüce kudreti önünde çırpınan alevler gibi dalgalanıyordu...
Bu çemen diyarında kuşların nağmeleri bir acaipti.
Evet:
Dal üstünde başkadır, yuvada başka kuşlar;
Bu çemende misaldir, en güzel aşka kuşlar!.
Üveys öyle bir vech hâlindeydi ki, bu hâli kelimelerin zayıf omuzları taşıyıp anlatamaz...
İşte vecd ve istiğrakın en derin bir ânıydı...