Gökyüzüne bak…
bazı izler orada kalır.
Zaman geçer,
nesiller değişir,
sesler çoğalır…
Ama bazı miraslar
anlatılarak taşınmaz.
Hissedilir.
Bir bakışta,
bir duruşta,
bir kalbin içinde…
yeniden nefes alır.
Ve çocuk…
sadece geleceğin değil,
hatırlayanın kendisidir.
Çünkü bazı şeyler
sadece öğretilmez.
Zaten oradadır.
∞