Yavaş yavaş düşüne düşüne okuduğum bir kitap oldu. Bir yandan Heathcliff'in çocukluğunda dışlanması ve sevgisiz büyümesi yüzünden öfkesini anlıyorum ama siz olsanız intikamınızı nefret ettiğiniz kişilerin çocuklarından alır mıydınız? O kişilerin bütün mal varlıklarını ele geçirerek çocuklarını hizmetinde çalıştırmayı amaç edinmişti. Büyük bir sınıf kini vardı. Sadece sınıf kiniyle de açıklanamaz tabii ki bu öfke. Nefret ettiği adamın oğlunu cahil kaba, hayvan gibi yetiştirip kendine de güzelce bağlıyor. Okuma yazma bile bilmiyor. Öyle bir manipüle ediyor ki çocuk hayvanlığıyla gurur duyuyor. Bir insanı cahil bırakmanın ne büyük bir kötülük olduğunu düşündüm günlerce. Bir insanın okuma yazması bile olmaması sadece ye iç çalış ve uyu şeklinde yaşaması ne korkunç bir hayat. Öte yandan aşık olduğu kadın ölünce ona olan aşkının kendisini delirtmesi ise çok gerçek duygulardı. Onun hayalini bari görebilmeyi arzulaması, aşkın ne delice güçlü bir duygu olduğunu hissettirdi. Herkese boyun eğdiren adamın sonu da bu delice duygu yüzünden oluyor zaten. Kitapla ilgili konuşulacak kesinlikle çok şey var!
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.