B İ T T İ
Yani sonunda bitti, sonunda. Kitabı bir yıl öncr okumaya başladım. Nasıl güzel aktı, herkese anlatıyorum bi yandan. Yazarından bahsediyorum, kadın şu yaşında romanlar yazmış, şöyle böyle. Sonra kitap durdu. Tekrarlar, o vıcık vıcık aşk cümleleri, o yüzeysellik... Aylar sonra elime alıp okuduğumda hiçbir yabancılık hissi, ya ne olmuştu sorusu uğramadı bile. Çünkü o kadar aynı ki!
Kitap iki aşığın on gününü anlatıyor. Mahur ve Nafiz. Nafiz evden asla çıkmayan resimlerini evde yapan birisi. Mahur hayat dolu. Dışarda, mücadelenin içinde (güya), duyarlı birisi. Mahur, ayrıldığı Nafiz'in kapısını yıllar sonra çalıyor ve yeniden biraraya geliyorlar. O evde, bu iki aşığın on gününü okuyoruz. Aynı zamanda bu aşıkların evin içindeki hayatlarından geçen bir gün dünyada geçen on yıla tekabül ediyor. Muhteşem bir fikir! Ben bu fikre ve arka kapak yazısına kandım.
On yıl geçerken ülkedeki değişimleri de anlatmak istemiş yazar. Ama öyle çiğ kalmış ki. Yazık olmuş. Havada kalan cümlelerden ibaret.
️
Olsa çok güzel roman olurmuş, ama beni boğdu boğdu duvara attı.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.