Annemin Uyurgezer Geceleri, unutma yeteneğini kaybetmiş, her şeyi en ince detayına kadar hatırlayan Şehnaz’ın hikâyesiyle başlıyor. Anlatı, geçmiş ve şimdi arasında gidip gelerek ilerliyor. Şehnaz’ın annesinin uyurgezer olduğu üç geceye tanık olmasıyla, ailesine dair bilmediği pek çok sır ortaya çıkıyor. Bu kaosun içinde, otuz yıldır saplantılı bir şekilde âşık olduğu adamla yaşadıkları da detaylıca anlatılıyor.
Açıkçası kitabın sürekli bilinç akışı şeklinde ilerlemesi benim için yorucuydu. Yer yer aynı duygu ve düşüncelerin tekrar edilmesi okuma akışını zayıflattı. Kaderin genetik aktarımı gibi ilgi çekici bir temaya da değinmesine rağmen, anlatılan hayatların rahatsız edici gerçekliği bu noktaya da tam olarak tutunmamı engelledi. Belki de bu rahatsızlık, anlatımın gücünden ve gerçekliğe yakınlığından kaynaklanıyor.
Yine de kitapta güçlü bir edebi kurgu hissi bulamadım. Bu nedenle Ayfer Tunç okumaya başlamak için doğru bir tercih olmadığını düşünüyorum. Buna rağmen anlatım gücü hissediliyor; bu yüzden yazara bir şans daha vermek istiyorum.
Ucu açık bırakılan annesi ve sevdiği adamla ilgili sır, özellikle tercih edilmiş ve yerinde bir karar gibi geldi. Daha net bir sonla karşılaşsaydım yazara karşı mesafem artabilirdi. Çünkü maalesef bu saplantılı aşkı okumak da birçok yerde bana gereksiz ve çok uzatılmış geldi.
Sonuç olarak, bu kitap daha çok his odaklı, yavaş ve derin bir iç yolculuk sunuyor. Ancak edebi lezzet arayan herkes için uygun olmayabilir. Yazarın diline aşina olanların daha çok seveceğini düşünüyorum. Keyifli okumalar.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.