Mezarlıkta Senfoni
Mezarlıkta Senfoni
Merhaba hissedenler, bugün size birbirine bağlı iki kalpten bahsedeceğim. Hissediyorsun ama dokunamıyorsun. Tam da böyle bir his, böyle bir iz bırakıyor bize.
Her şey bir radyoya bağlanmak ile başlıyor. Normalde DJ konuşmalarını sevmeyen, dinlemeye bile tahammülü olmayan kızımız Eda, nedense Göktuğ'un sesine gülümsüyor.
Göktuğ, "Şiir ya da şarkı, ne söyleyeceksiniz bize?" diye soruyor. Sizce kızımız hangisini okumuştur?
Kızımız başta sesten etkilense de normal hayatına devam ediyor. Şimdi soracaksınız: Peki ya oğlumuz? Ah Göktuğ, normal hayatına devam edemiyor. Neden mi? Tabii ki de Eda'nın sesini unutamadığı için...
Evet, size bir aşk romanı ile geldim. Kitabın hızlı bir girizgâhı var, karakterlerin de öyle olduğunu düşünüyorum. Bu sanki ilk görüşte aşk gibi, e tabii bizimkilerin sadece bir sesten ibaret oluyor. Sizce çiftimiz o radyodan sonra tekrar konuşmuşlar mıdır? Buluşmuşlar mıdır? Romanda Göktuğ'a birçok kez kırıldım ama his öyle bir şey ki, bir insanı görmeden nasıl hissedebilirsin ki? Sadece sesini duyduğu için mi? Yanlış insan ve doğru insan kavramlarını yazarımız kitapta çok güzel işlemiş: ''Birine körü körüne bağlanmak yanlış sevgidir.'' Ne güzel söylemiş yazarımız. Yanlış sevgi ve doğru insan, bunu anlamak çok önemli.
Yanlış olduğunu bildiği hâlde bile bile sevebilir mi bir insan? Sevebiliyormuş, ne kadar yanlış olursa olsun. Kalbine işliyormuş, mıh gibi orada duruyor. Sevgi hiç azalmıyor, hep artıyor.
Hani birine ihtiyaç duyarsınız ya ama o sizin yanınızda olamaz, olmaz. İşte bunu iliklerime kadar hissettiğim bir kitaptı.
His, Eda'nın duygularını, hislerini, şiirlerini o kadar anladım, hissettim ki...
Ama yazarımız başta demiş, bizi uyarmış
Göktuğ, nedenini tam bilemesem de, anlayamasam da sende de bir şey vardı. Ne olduğunu anlayamasam da sevdiğini biliyordum.
Umarım 2. kitapta bunun nedenini öğreniriz.
Eğer birini kaybetmekten korktuğunuz için ona onu ne kadar sevdiğinizi söyleyemiyorsanız, söylemediyseniz, söyleyin. Hele ki karşı taraf bunu söylüyorsa, karşılıklıysa, yarım bırakmayın...
Bittim, tek kelimeyle. Tahminlerim vardı ama böyle bitmesini hiç istemezdim, istemedim ama bitti. O mu bitti yoksa ben mi? İkisi de...
Biz daha çok Eda'yı tanıyoruz, onun hislerini; dile dökemediği ama şiirlerinde hissettirdiği hislerini...
Eda'nın şiirleri kalbe çok dokunuyor, dikkat edin!
Eda'nın şiirleri sıradan değil, gerçek.
Cevabı alınmayan sorularla kaldım. Bakalım 2. kitapta bizi neler bekliyor, belki Göktuğ'u o zaman anlarız, kim bilir.
Kitap kısa, etkisi bir ömür..
Eda, seni seviyorum..
Size Eda'nın şiirlerinden birini ve bir kaç tane de alıntı bırakıyorum.
#şiir
Siz hiç gelmeyecek birini beklediniz mi?
O bekledi...
Nasıl bir his biliyor musunuz beklemek?
Etinden tırnağını söküyorlarmış gibi çok sancılı.
Hele bir de gelmeyecek olanı beklemek,
Tek böbrekle yaşamak gibi mecbur ama eksik.
Hep hasta, hep yarım, hep mutsuz...
Yine de umutlu, yine de ağrılı...
Çöldeki bir yudum su gibi
Oysa o serap.
Kimine göre aptallık,
Kimine göre aşk.
Bile bile lades demek beklemek.
Biraz da beklemek, aşkın 'Ne hâlin varsa gör!' hâli.
Ben hissettim sizde hissedin istedim beğendiğim bir sürü şiir var altı çizilen bir sürü kelime cümle var ben keyif aldım
Onlar aşka bedenlerini değil ruhlarını koyanlardandı. Etkileyici
#alıntı
Göktuğ bu kadar yürekten hissetmeseydi Eda'yı, Eda böyle tutkuyla sevebilir miydi Göktuğ'u?
Düşünüyorum da bu saatte kimin kapısına gider insan; En çok sevene mi, en çok sevdiğine mi?
Ağladığınızda, güldüğünüzde, sarılmak istediğinizde, doya doya kavga etmek istediğinizde o yok. Kavganız bile adil olmayacak. "Bana bir daha yazma!" diye kestirip atınca elinizden hiçbir şey gelmeyecek. Üstüne bir de "Unut!" dedi mi ölüm fermanınızı verip sizi diri diri toprağa gömecek.
Mecazen değil gerçek bir acı var.
Hasar onu nasıl unutacağım bilmiyorum?
Biliyorsun ben, sen iyi olunca iyi oluyorum.
Mezarlıkta Senfoni
Merhaba hissedenler, bugün size birbirine bağlı iki kalpten bahsedeceğim. Hissediyorsun ama dokunamıyorsun. Tam da böyle bir his, böyle bir iz bırakıyor bize.
Her şey bir radyoya bağlanmak ile başlıyor. Normalde DJ konuşmalarını sevmeyen, dinlemeye bile tahammülü olmayan kızımız Eda, nedense Göktuğ'un sesine gülümsüyor.
Göktuğ, "Şiir ya da şarkı, ne söyleyeceksiniz bize?" diye soruyor. Sizce kızımız hangisini okumuştur?
Kızımız başta sesten etkilense de normal hayatına devam ediyor. Şimdi soracaksınız: Peki ya oğlumuz? Ah Göktuğ, normal hayatına devam edemiyor. Neden mi? Tabii ki de Eda'nın sesini unutamadığı için...
Evet, size bir aşk romanı ile geldim. Kitabın hızlı bir girizgâhı var, karakterlerin de öyle olduğunu düşünüyorum. Bu sanki ilk görüşte aşk gibi, e tabii bizimkilerin sadece bir sesten ibaret oluyor. Sizce çiftimiz o radyodan sonra tekrar konuşmuşlar mıdır? Buluşmuşlar mıdır? Romanda Göktuğ'a birçok kez kırıldım ama his öyle bir şey ki, bir insanı görmeden nasıl hissedebilirsin ki? Sadece sesini duyduğu için mi? Yanlış insan ve doğru insan kavramlarını yazarımız kitapta çok güzel işlemiş: ''Birine körü körüne bağlanmak yanlış sevgidir.'' Ne güzel söylemiş yazarımız. Yanlış sevgi ve doğru insan, bunu anlamak çok önemli.
Yanlış olduğunu bildiği hâlde bile bile sevebilir mi bir insan? Sevebiliyormuş, ne kadar yanlış olursa olsun. Kalbine işliyormuş, mıh gibi orada duruyor. Sevgi hiç azalmıyor, hep artıyor.
Hani birine ihtiyaç duyarsınız ya ama o sizin yanınızda olamaz, olmaz. İşte bunu iliklerime kadar hissettiğim bir kitaptı.
His, Eda'nın duygularını, hislerini, şiirlerini o kadar anladım, hissettim ki...
Ama yazarımız başta demiş, bizi uyarmış
Göktuğ, nedenini tam bilemesem de, anlayamasam da sende de bir şey vardı. Ne olduğunu anlayamasam da sevdiğini biliyordum.
Umarım 2. kitapta bunun nedenini öğreniriz.
Eğer birini kaybetmekten korktuğunuz için ona onu ne kadar sevdiğinizi söyleyemiyorsanız, söylemediyseniz, söyleyin. Hele ki karşı taraf bunu söylüyorsa, karşılıklıysa, yarım bırakmayın...
Bittim, tek kelimeyle. Tahminlerim vardı ama böyle bitmesini hiç istemezdim, istemedim ama bitti. O mu bitti yoksa ben mi? İkisi de...
Biz daha çok Eda'yı tanıyoruz, onun hislerini; dile dökemediği ama şiirlerinde hissettirdiği hislerini...
Eda'nın şiirleri kalbe çok dokunuyor, dikkat edin!
Eda'nın şiirleri sıradan değil, gerçek.
Cevabı alınmayan sorularla kaldım. Bakalım 2. kitapta bizi neler bekliyor, belki Göktuğ'u o zaman anlarız, kim bilir.
Kitap kısa, etkisi bir ömür..
Eda, seni seviyorum..
Size Eda'nın şiirlerinden birini ve bir kaç tane de alıntı bırakıyorum.
#şiir
Siz hiç gelmeyecek birini beklediniz mi?
O bekledi...
Nasıl bir his biliyor musunuz beklemek?
Etinden tırnağını söküyorlarmış gibi çok sancılı.
Hele bir de gelmeyecek olanı beklemek,
Tek böbrekle yaşamak gibi mecbur ama eksik.
Hep hasta, hep yarım, hep mutsuz...
Yine de umutlu, yine de ağrılı...
Çöldeki bir yudum su gibi
Oysa o serap.
Kimine göre aptallık,
Kimine göre aşk.
Bile bile lades demek beklemek.
Biraz da beklemek, aşkın 'Ne hâlin varsa gör!' hâli.
Ben hissettim sizde hissedin istedim beğendiğim bir sürü şiir var altı çizilen bir sürü kelime cümle var ben keyif aldım
Onlar aşka bedenlerini değil ruhlarını koyanlardandı. Etkileyici
#alıntı
Göktuğ bu kadar yürekten hissetmeseydi Eda'yı, Eda böyle tutkuyla sevebilir miydi Göktuğ'u?
Düşünüyorum da bu saatte kimin kapısına gider insan; En çok sevene mi, en çok sevdiğine mi?
Ağladığınızda, güldüğünüzde, sarılmak istediğinizde, doya doya kavga etmek istediğinizde o yok. Kavganız bile adil olmayacak. "Bana bir daha yazma!" diye kestirip atınca elinizden hiçbir şey gelmeyecek. Üstüne bir de "Unut!" dedi mi ölüm fermanınızı verip sizi diri diri toprağa gömecek.
Mecazen değil gerçek bir acı var.
Hasar onu nasıl unutacağım bilmiyorum?
Biliyorsun ben, sen iyi olunca iyi oluyorum.·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.