464 sayfalık bir roman. Aslında konusu dili itibariyle güzel bir kitaptı. Ama bazen zamanı değildir. Süründükçe sürünür insnaı elinde. Bende de öyle oldu. Esme. Annesini küçük yaşta kaybetmiş babasıyla yaşayan bir kız çocuğu. Babası sözlükbilimci. Dolayısıyla onun hayatı da babasının çalıştığı kütüphanede derleme yaptıkları masanın altında geçiyor. Bir gün yine masanın altındayken esme nin elinin altına bir kağıt düşüyor. Yazan kelime "Cariye" bu kelimenin sözlüğe alınmadığını ve anlamını öğrenince başlıyor aslında olaylar. Kelimelerin cinsiyetini, kadınların geri planda kalmasını, erkek egemenliği, o dönemdeki savaşın insanlar üzerindeki etkisini güzel bir dille anlatıyor. Bence kesinlikle okunası bir roman