Melankolik bir adamın saçma sapan düşüncelerini ele alan, okumak için çok çırpındığım ama 220 den sonra artık yeter dediğim bir kitap, boşuna zaman kaybı. Ne duygulara ne de hayallere katkısı var. Depresif bir adam. Tekrarlanan cümleler
Esina yani varoluşçu felsefeyi içeren bir kitap, dünyadan izole olmuş, herşeyden mutsuz olan bir kişinin, felsefe yapması. Yani insan okuduğu kitaptan biraz olumlu şeyler kazanmalı. Kişiye kazandıracağı hiç bir duygu yok. İnsanı karamsarlığa sürükleyecek bir kitap. Abartılmış bir kitap.
Hayatta herkes varoluşunu bir şekilde sorguluyor, ama hayata, inanca, güzel olan herşeye bu kadar olumsuz bakmanın anlamı yok. Bu tarz insanlar yalnızlar maalesef yalnızlık güzellemesi yapıyorlar