“Benim küçük kuşlarım…”
Thomas ve Mathieu, iki engelli kardeş. Bu engelli kardeşlerin doğumundan, yaşlılıklarına kadar olan gelişimlerinde babalarının ve çevrelerinin onları nasıl gördüğününün betimlemesini okuduk.
Kitap kısa olmasına rağmen etkisinin bir hayli yoğun olduğunu söylemek mümkün. Çünkü okuduğumuz şeylerin çevremizde yaşanılan ve tanık olduğumuz gerçeklikten uzak olmadığını, bazı ailelerin bu durumları yaşadığını ve nitekim yaşanılan bu durumu daha da zorlaştıran çevrelerinin olduğunu, manevi olarak nasıl yıprattıklarını ve her şeyin ötesinde içlerinde belki hiç bitmeyecek fakat alışılmış ince bir sızının durduğunu biliriz.
Kitabı okurken aklımın bir köşesinde okuduğum şu cümleler dolandı durdu;
“Annelerin en büyük korkusu çocuklarının onlardan önce ölmeleridir. Çocuğu engelli olan annelerinki ise çocuklarından önce ölmek.”
Empati kurabildiğimiz, farklılıkları kabullendiğimiz, hayatı kendi dar pencerelerimizden ibaret görmediğimiz bir hayatın hepimizin dünyasını ferahlatacağına inanmak istiyorum.
Yazarın dili acının o mizaha vuran keskinliğinden hallice. Çünkü yazdığı her şeyin muhatabı iki engelli bireyin babası olan kendisi. Okumak isteyenlere tavsiyedir.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.