Sabahattin Ali normalde toplumcu-gerçekçi bir yazar olmasına rağmen bence bu roman daha çok bireyin iç dünyasını işleyen bir dile sahip. Raif'in içe kapanık, aidiyet duygusuna sahip olmayan bir karakter olmasına rağmen Maria'ya sadece portresini görüp aşık olması hislerinin ne kadar güçlü olduğunu gösteren bir detaydı bence. Ayrıca Maria'nın duygusal hayatında bağımsızlığını korumaya çalışması ve hissel olarak kontrol edilmekten korkması erkek yazarların romanlarda çok görmediğimiz bir karakter tipi olduğu için benim çok hoşuma gitti. Bir tek kafamda oturmayan kısmı Raif'in Maria'yı daha aralarında bir şey yokken 24 saat boyunca hastane köşelerinde beklerken mektupları kesildiği gibi terk edildiği fikrini bu kadar kolay kabul etmesi. Tüm roman boyunca ilişkide çok daha mücadeleci bir taraf olduğu için böyle kendi köşesine çekilip 10 yıl boyunca hiç Maria'ya ulaşmayı denememesi bana çok uygun gelmedi.
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.