Ne zaman çok üzülsem 10 yaşında ne yaptıysam hala aynısını yapıyorum.
Önce duruyorum, sonra izliyorum,
kafamı kaldırıp gökyüzüne bakıp derin bir nefes alıyorum sonra da kafamı dizlerimin arasına alıp bir köşede otuyorum.
Teselli edecek kimsesi olmadığı zaman insan kendine sığınır.
O zaman da öyleydi şimdi de öyle...