Ve Usulca Fısıldadı Kalbim1000Kitap
Bu eser sadece bir kitap değil, adeta bir dertleşme arkadaşı gibi. Sayfaları çevirirken sanki yazarın karşısına oturmuşsunuz da, o sizin anlatamadığınız ne varsa bir bir kağıda dökmüş gibi hissediyorsunuz.
Kitap, ismindeki o naiflik kadar derin bir duygusallığa sahip. Petunya çiçeğinin o narin ama bir o kadar da dayanıklı doğası, aslında hikayenin ana damarını oluşturuyor. Hayatın içinde kırılan, dökülen ama yine de köklerine tutunup çiçek açmaya çalışan bir ruhun fısıltılarını duyuyoruz. Yazarın dili o kadar samimi ve bizden ki, "İşte bu tam da benim hissettiğim şey," dediğiniz noktalar bir hayli fazla.
Kitabı okurken en çok dikkatimi çeken şey, melankolinin içine sızan o ince umut ışığı oldu. Acıyı reddetmiyor, aksine onu kabul edip onunla nasıl yaşanacağını, o acıdan nasıl güç devşirileceğini fısıldıyor kalbimize. Modern zamanın o koşturmacalı, gürültülü dünyasında durup kendi iç sesimizi dinlememiz için bir alan açıyor. Kısa, vurucu ve aforizma tadındaki cümleler bazen bir tokat gibi çarpıyor yüzünüze, bazen de bir dostun omzuna başınızı yaslamışsınız gibi teselli veriyor.
Görsel dünyası ve anlatımındaki estetik bütünlük, kitabı elinize aldığınız andan itibaren sizi sakin bir ruh haline sokuyor. Özellikle yalnız kalmak istediğiniz, ruhunuzun biraz dinlenmeye ihtiyaç duyduğu o akşamüstlerinde kahvenizin yanına eşlik edecek en zarif kitaplardan biri.
Eğer kalbinizin yorulduğunu hissediyorsanız ve kelimelerin iyileştirici gücüne inanıyorsanız, bu fısıltıya kulak vermelisiniz. Petunya, bize kırılmanın da büyümenin bir parçası olduğunu çok naif bir yolla hatırlatıyor. Bittiğinde ise geriye ağır bir hüzün değil, Geçecek, biliyorum, diyen bir huzur kalıyor.
Kendi iç dünyasına yolculuk yapmayı seven, samimiyet arayan her okurun kütüphanesinde kendine özel bir yer bulacak, çok kıymetli bir eser.
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.