“Acının sesi yoktur, ama izi vardır...”
Tijan Sila ~ Saraybosna Radyosu 7/10
Savaşın getirdiği çaresizliği ve zorlukları, küçük bir çocuğun gözünden anlatması eseri daha da etkileyici kıldı benim için. Okurken anlatılan her sahne gözümde canlandı; yaşanan acıyı, korkuyu ve umutsuzluğu adeta iliklerime kadar hissettim..
Yazarın dili sade ama bir o kadar da çarpıcı. Özellikle masumiyet ile savaşın sert gerçekliği arasındaki kontrast, hikâyenin duygusal etkisini güçlendiriyor. Bu yönüyle kitap sadece bir savaş anlatısı değil, aynı zamanda insanın dayanma gücüne dair de bir hikâye sunuyor..
Ancak yer yer kullanılan müstehcen ifadeler okuma deneyimimi biraz gölgeledi. Bunun dışında genel olarak etkileyici, düşündüren, hüzünlendiren bir kitap oldu..
“İnsanın her eziyete alıştığı doğrudur. Ancak, bir alışkanlığı bırakmanın eziyet olduğu da doğrudur.”
“Yaşamak, her şeyden önce dehşete katlanmak anlamına geliyordu.”
“Uygar insanlar barışta, aptallar savaşta gelişir.”
.
.
.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.