spoiler olabilir
Serinin ikinci kitabını bitirmiş bulunmaktayım. İlk kitaba göre daha az tatmin oldum açıkçası çünkü gereksiz uzuyor diye dusunuyorum. Genel olarak sıkıldığım noktalar oldu cunku olaylar tekrar etti, o kadar da heyecanlı olaylar olmadı. Alin'den cok sıkıldım, bıktım. Bu kitapta Alin'in yaptıklarını öğrendik fakat iyi kurgulandigini dusunmuyorum kart-program konularinin. Alin'in tasarladigi program yani nasıl desem, o kadar da "oha!" dedirten bir program değil, bunları yapma motivasyonu da sağlam değil. Yani kitabın konusu olan, her şeyi başlatan bu olayların iyi kurgulandigini dusunmuyorum...
Gelelim Demir konusuna. Bu kitapta Demir'in geçmişte yaşadıklarını öğrendik, Demir'e çok üzüldüm acikcasi. Psikolog sahneleri, Helen ile aralarındaki ilişki ve bu sayede Demir'in karakter gelisimini gormemiz guzel oldu.
Helen ve Demir'in ilişkisine gelecek olursak, ben ikisinin de birden cocuk hayallerine kapilmasini anlamadim. Özellikle Helen'in birden anne olma hevesi bana geçmedi.
Bana gerçekdışı gelen bazı olaylardan biri de Demir'in üzerinde bir çip taşıması ve o çipin patlayici ozelliginin olmasi? Bu sayede fabrikayi patlatmisti. Yok artik... Yazar kitabin basinda ütopik gercek disi seylerin olabilecegini soylemisti ama ne bileyim yani..
Açıkçası sıkıldım ve Demir sayesinde okudum kitabı. Yine de fena degildi.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.