Merhabalar sevgili kitap severler, nasılsınız? Bugün sizlere Nazi dönemini kaleme alan bir eserle geldim: Eric-Emmanuel Schmitt’in Nuh’un Çocukları. Beni tanıyanlar bilir, Nazi dönemiyle ilgili yazılmış her kitap ayrı bir dikkatimi çekeriyor ve o dönemin karanlığına dair ne bulsam okumayı çok seviyorum. İşte bu roman da tam o merakın kalbine dokunan bir eser.
Romanın merkezinde küçük Joseph var. Yahudi olduğu için ailesinden ayrılmak zorunda kalan bu çocuk, bir Katolik yetimhanesinde saklanıyor. Yetimhanenin yöneticisi Peder Pons ise yalnızca bir din adamı değil; aynı zamanda bir hafıza koruyucusu. O, savaşın yok etmeye çalıştığı bir kültürü ve kimliği gizlice yaşatıyor. Peder Pons’un odası, adeta bir “Nuh’un Gemisi” gibi yok edilmek istenen bir halkın izlerini, hatıralarını ve değerlerini tufandan kurtarır gibi saklıyor.
Bu kitabı okurken hissettiğim şey, Nazi dönemine dair her satırın içimde ayrı bir yankı uyandırması oldu. Çocuğun gözünden anlatılan korku ve umut, beni hem hüzünlendirdi hem de derinden etkiledi. Özellikle Peder Pons’un sessiz kahramanlığı, bana insanlığın en karanlık zamanlarında bile ışığın var olabileceğini hatırlattı. Kısacık bir roman olmasına rağmen, içimde uzun süre yankılanacak bir ağırlık bıraktı.
112 sayfalık bu roman, kısa ama çok yoğun bir duygusal deneyim sunuyor. Ben çok sevdim tavsiye ederim.
Mutlu okumalar dilerim
“Her saklanan eşya, her korunmaya çalışılan hikâye, unutulmaması gereken bir gerçeğin parçasıdır.”
Doğan Kitap Etkinlik Hesabı
Doğan Kitap Etkinlik Hesabı
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.