Bir İdam Mahkûmunun Son Günü, Victor Hugo’nun idam cezasına karşı güçlü bir vicdani isyanıdır. Roman, bir mahkûmun son saatlerini anlatırken aslında adalet sisteminin soğukluğunu ve insan hayatını bir prosedüre indirgemesini sert biçimde eleştirir.
Hugo, okuyucuyu mahkûmun zihnine hapsederek idamın sadece fiziksel bir ceza değil, uzun ve acımasız bir psikolojik işkence olduğunu gösterir. Ancak karakterin geçmişine dair detayların bilinçli olarak verilmemesi, bazı okurlar için empatiyi zorlaştırabilir ve anlatıyı tek yönlü bir savunmaya dönüştürebilir.
Sonuç olarak eser, edebi bir hikâyeden çok, idam cezasının insanlık dışılığını sorgulatan etkili bir manifesto niteliği taşır.
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.