Bazı kitaplar vardır, sana yeni bir şey öğretmez… Ama unuttuğun ne varsa tek tek hatırlatır. Sesten Az Önce tam olarak böyle bir kitap.
Daha ilk sayfada karşıma çıkan “En sadık dinleyicindir, kaçamadığın kendin” cümlesiyle içine çekildim. Çünkü bu kitap aslında dış dünyayı değil, insanın kendi iç sesini anlatıyor. Gürültünün ortasında sustuğumuz, kaçtığımız ama bir türlü uzaklaşamadığımız o “kendimiz”i…
Bu bir hikâye kitabı değil. Bir yol haritası da sunmuyor. Ama satır aralarında öyle tanıdık duygular var ki, okurken sık sık “ben de bunu hissettim” diyorsun. Bazen bir cümlede duruyorsun, bazen de fark etmeden susuyorsun. Çünkü gerçekten de insanın en çok sustuğu yer, en gerçek olduğu yer.
Kitap; aşkı, yalnızlığı, kırılmayı, çocuk kalmayı, büyümeyi ve insan olmanın o ağır tarafını çok sade ama derin bir dille anlatıyor. Özellikle “çocuk olmak” üzerine yazılan bölüm beni en çok etkileyen kısımlardan biri oldu. İçimizdeki o “beni görün” diyen çocuğun zamanla nasıl sessizleştiğini okumak biraz can yakıcıydı… ama bir o kadar da gerçekti.
Murat Aygen’in anlatımı çok samimi. Okurken sanki biri karşına geçmiş, sana kendi içini anlatıyor gibi. Ama asıl tuhaf olan şu: Anlattığı aslında sen oluyorsun. Senin sustukların, senin ertelediklerin, senin yüzleşmekten kaçtıkların…
Kitapta en sevdiğim şeylerden biri de şu oldu: Yazar duyguları dramatize etmiyor. Yalnızlığı büyütüp bir hüzün malzemesine dönüştürmek yerine, onunla nasıl barışabileceğimizi gösteriyor. Sessizliğin bir eksiklik değil, bazen en güvenli sığınak olduğunu hissettiriyor.
“Unutmak kaçış değildir, bazen hayatta kalma biçimidir” fikri de uzun süre aklımda kaldı. Çünkü gerçekten de bazen insan yüklerinden kurtulmak için unutur… ama nasıl unuttuğu, neyi silip geçtiği asıl mesele.
Bu kitapta büyük cevaplar yok. Ama doğru sorular var. Ve bazen insanın ihtiyacı olan da tam olarak bu.
Bittiğinde elinde bir hikâye kalmıyor belki… Ama kendinle yaptığın o dürüst yüzleşme kalıyor. Bir süre sessiz kalmak, kendini dinlemek istiyorsun. Nerede sustuğunu, neleri içine attığını fark ediyorsun.
Kısacası Sesten Az Önce, okunan değil hissedilen bir kitap.
Sana yol göstermiyor… ama zaten bildiğin yolları hatırlatıyor.
Ve belki de en güzeli şu:
Okudukça kendine yaklaşıyorsun.
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.