Sevgisiz büyüyen birinin kendini değerli hissetmek için bir şeye tutunma çabası… Doruk’un basketbola sarılması aslında bir kaçış değil, hayatta kalma biçimi. Feza ise onu kurtaran biri değil; kendini görmesini sağlayan bir ayna gibi. Sevginin iyileştirici gücü kadar, insanı ne kadar savunmasız bıraktığını da gösteriyor. Doruk’un Feza’ya duyduğu şey sadece minnet değil, aynı zamanda kaybetme korkusuyla karışık bir bağlılık. Kitap, birine tutunarak değil, kendinle yüzleşerek iyileşebileceğini hissettiriyor.
·
406 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.