eric-emmanuel schmitt ile aramda özel bir bağ oluştuğuna inanmaya başladım.
oscar ve pembeli meleği bu yolda 5. kez bana vay be dedirttirdi. yazarın okuduğum diğer 4 kitabından çok sevdiklerim ve bu olmamış dediklerim elbette oldu. ama 10 yaşında küçük bir çocuğun ağzından, yaşamla ölüm arasındaki o çizgiyi okumak olağanüstüydü. çevremdeki herkese önerdim ve onlar ağladıkça ben demiştim demekten alıkoyamadım kendimi, şimdi burda bu incelemede konusunu anlatsam 72 sayfalık metnimize hakaret etmişim gibi gelecek ve siz ilk şok dalgasından mahrum kalacaksınız:) oscar'ın tanrıya yazdığı bu mektupları okumanıza tüm içtenliğimle çok isterim. benim açımdan duygusal ve etkileyiciydi, bir dram olmadan tüm sadeliğiyle böyle bir kurguyu aktarabilmek korkunç saygıyı hak ediyor. aşkı, sevgiyi en önemlisi bir çocuk mahçubiyetinin aktarılma biçimini çok beğendim.
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.