Bazen bir kitabı bitirirsin ve kapağını kapattığında aklında net bir hikâye değil, dağınık duygular kalır. Sayıklar Bir Dilde benim için tam olarak böyle bir kitaptı. Okurken sık sık “Ben ne okuyorum?” diye düşündüm ama aynı zamanda da elimden bırakamadım. Garip bir şekilde hem yorucu hem de çekiciydi.
Kitabı ilk düşündüğümde onu “küçürek hikâye” tarzına yakın hissettim. Çünkü klasik bir olay örgüsü yok, anlatım yoğun, parçalı ve oldukça şiirsel. Ama bu şiirsellik öyle süslü bir dil kurma çabasından çok, zihnin dağınıklığını yansıtan bir yapı gibi. Yani metin aslında sadece bir şey anlatmıyor, bir zihnin içinde dolaştırıyor okuru.
En çok dikkatimi çeken şeylerden biri, anlamın kolayca kendini ele vermemesi oldu. Okudukça anlıyormuş gibi oluyorsun ama tam yakaladım dediğin anda metin elinden kayıyor. Sanki yazar özellikle bunu istiyor: Okurun hazır bir anlam bulmasını değil, o anlamın peşine düşmesini. Bu da okuma deneyimini biraz zorlaştırsa da aynı zamanda daha kişisel bir hale getiriyor. Çünkü herkes metinden kendi payına düşeni alıyor.
Bölüm başlarında yer alan şiir dizeleri de bu arayışı derinleştiren bir detaydı. Sadece süs olarak konulmamış gibiydi, aksine okuru yeni bir anlam katmanına davet ediyordu. Ama burada da net bir “Şu, şu anlama geliyor.” durumu yok. Daha çok, okurla metin arasında gizli bir bağ kurma çabası hissediliyor.
Kitap boyunca farklı hayatlara, farklı kırılmalara dokunuyoruz: savaşlar, kayıplar, çocukluk yaraları, baskılar… Hepsi tanıdık, hepsi gerçek hayata ait. Ama anlatım biçimi bu gerçekliği düz bir şekilde sunmuyor. Parçalıyor, dağıtıyor, bazen bulanıklaştırıyor. Bu yüzden okurken “gerçek mi, yoksa zihnin içinden geçenler mi?” sorusu sürekli aklımda kaldı.
Sanırım kitabın en güçlü yanı da burada: Anlatılan şeylerden çok, hissettirdiği şeyler. Parçalanmışlık, yabancılaşma, kendine ulaşamama… Belki de tüm o dağınık görünen parçaların ortak noktası tam olarak buydu.
Sonuç olarak, Sayıklar Bir Dilde herkesin kolayca bağ kurabileceği bir kitap değil. Ama dili, kurduğu atmosfer ve bıraktığı iz açısından kesinlikle farklı bir deneyim. Her cümleyi tam anlamasan bile, bazı cümleler öyle bir çarpıyor ki, sırf onlar için bile okunur.
Tam olarak çözemediğim ama üzerine düşündükçe değerlenen, biraz mesafeli ama bir o kadar da etkileyici bir okuma deneyimi oldu.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.