Herkese merhaba
Kısa ama etkileyici bir kitap daha bitti. Ermiş, bir hikâye anlatmıyor aslında. Daha çok insanın kendi iç sesiyle karşılaşması gibi. Okurken sık sık durup düşündüm: “Ben gerçekten neyi nasıl yaşıyorum?”
Yazar öyle bir dil kurmuş ki; ne tamamen teselli ediyor ne de tamamen sarsıyor. İkisini aynı anda yapıyor. Bu kitap bir cevap değil belki, ama o kadar doğru sorulara yöneltti ki beni kendimi sorguladım. Biraz dini kitaplar esintisi hissettiğim "Ermiş"te kendimle diyaloglar kurdum diyebilirim.
Bazı bölümlerin tamamından etkilendiğimi söyleyebilirim ama buraya bazı bölümlerden aldığım alıntılarla son vermek istiyorum:
Aşka Dair: "Aşk ki taç giydirdikten sonra çarmıha gerer insanı. O ki büyüttüğü gibi budar kolunu kanadını."
Evliliğe Dair: "Birlikte durun ama dip dibe değil. Zira bir tapınağın sütunları ayrı ayrı yükselmez. Meşe ile servi de birbirinin gölgesinde yetişmez."
Çocuklara Dair: "Sizler, yaşayan birer ok olan çocuklarınızı fırlatan birer yaysınız."
Emeğe Dair: "Emek veren insan, saatlerin fısıltısını musikiye çeviren bir kaval gibidir."
Dostluğa Dair: "Dostunuz ihtiyaçlarınızın yanıtıdır. Sevgiyle ektiğiniz, minnetle biçtiğiniz tarlanızdır."
Konuşmaya Dair: "Konuşmanızın çoğunda can verir yarısı düşüncelerinizin. Enginlerin kuşudur düşünce, sözcüklerden bir kafeste kanatlarını açsa da uçamaz."
Zamana Dair: "Düşüncenizde zamanı mevsimlerle ölçmek zorundaysanız eğer, her bir mevsim diğer mevsimleri kuşatsın, bugün geçmişi anılarla, geleceği de hasretle kucaklasın."
İyiliğe ve Kötülüğe Dair: "Vermek meyve için nasıl ihtiyaçsa, almak da kök için bir ihtiyaçtır."
Duaya Dair: "Sıkıntılı ve muhtaçken dua edersiniz; keşke sevincinizin doruğundayken, bereketli günlerinizde de dua etseniz."
Dine Dair: "Günlük yaşamınız tapınağınız ve dininizdir."
Ölüme Dair: "Ölmek, rüzgârın karşısında çırılçıplak durmak ve eriyerek güneşe karışmaktan başka nedir ki?"
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.