Burayı güncellemiyorum ama bu kitap okumuyorum demek değil tabii ki. Sadece unutuyorum :)
Yakın zamanda Seoulmates kitabına başlamış yarım bırakmıştım. Kısa bir dönem RS’ye girip bu kitaba başladım ve işte şimdi kitabı bitirmiş bir şekilde buradayım.
Öncellikle şunu söylemek istiyorum, cadıları çok seviyorum. Cadılık, küçüklüğümden beri araştırdığım, yanlış gelse bile hala olmak istediğim varlıklardır. Öyle ki annem, cadılar için yaptığım araştırma kağıtlarımı çöpe attığında günlerce ağlamıştım. Hala içimde vardır bir burukluk.
Bu yüzden bu kitabı büyük bir hevesle almıştım. Beni harika bir evrenin beklediğini, kitaptan fazlaca zevk alacağımı, hatta yılın kitabı falan seçeceğimi düşünmüştüm. Yanılmışım. Üzülerek söylüyorum, maalesef öyle olmadı. Kitap beklentimin çok çok altında kaldı. Yazarın yarattığı evren ve kurgusu beni hiç sarmadı. Bana kalırsa mantık hatası fazlaca vardı. Ve en önemlisi, yazarın yazım dili beni çok memnun etmedi. Basit bir dili olduğunu düşünüyorum. Yani demek istediğim, bu evrene bu dil fazla basit kaldı. Yapay zeka ile yazılmış bir havası vardı. Hatta kitap, küçükken yazmaya çalıştığım uyduruktan hikayelere benziyordu. Yaratmaya çalıştığı, bize vermek istediği o gerilim çoğu zaman doğru yerindeydi ama anlatımı yanlış, dediğim gibi, dili basit kalıyordu. Doğruyu söylemek gerirse konusu da çok hoşuma gitmedi. Karakterler birer cadıydı ama çoğu zaman cadı olduklarını unutuyorlardı. Gelişim çağındaki cadılardı ama bu kısım bize yeterince doğru bir şekilde anlatılmadı bence. Fakat bunca olumsuz şeye rağmen kitap kendini okuttu. Şükürler olsun ki RS’a da sokmadı. Ben de kapağına kanıp aldığım bir kitaptı. Günün sonunda ne demişler; kitabı kapağına kanıp almayacaksın :D
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.