Ah Osman ahhh…Alıntı
Akıcı,sohbet tadında hemen bir kahveyle karşımda bir arkadaşla konuşuyormuşum gibi hissettiren bir kitaptı bir solukta okudum bitti.. Bir aşk kitabından ziyade kadın katekterimizin Osman a vedasını okudum…
Bir kadının ayrıldıktan sonra yaşadığı ruhsal bunalımları zihninde ve kalbinde açtığı,ruhunda bıraktığı izleri yoğun bir şekilde anlatıyor. Osman dan ayrıldıktan sonra sanki o büyük boşlukta kendini yazmaya veriyor.. Yazdıkça içindeki o acı soğumaya başlıyor .. ilk başlarda ağlayarak bazen gülerek bazen dönüp kendi kendine kızarak belli bir süre sonra artık o ayrılık acısından kalan içindeki yangını söndürüp Osman a astalavista diyebilecek kadar güçlenen bir karaktere dönüşüyor….
(( Bu kaçıncı vedalaşmamız diye soracak olursan, sonuncusu derim. Bu mektuplarında sonuna geldik anlayacağın.. Gezegenin bir yerlerinde olduğunu bilmek benim için her zaman güzel. Lütfen soluk mavi noktamızda kalmaya devam et, ben öyle yapacağım.
Gülmeyi ihmal etme, sağlığına özen göster, soranlara selam söyle. Başka bir hayatta görüşmek üzere, Astalavista Osman!)))
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.