Sayamadım kaç ah töküldü dallarımdanDuygu ve Düşünce
Bazı kitaplar vardır, okunmaz..hissedilir. Ah'lar Ağacı benim için de tam olarak böyle bir kitaptı.
Okurken sanki birinin iç dünyasına misafir olmuş gibi hissettim. Her şiirde biraz kırgınlık, biraz çocukluk, biraz da söylenememiş sözler vardı. Didem Madak çok sade yazmış ama o sadeliğin içinde derin bir acı saklı.
Kitapta beni en çok etkileyen bölüm ise şuydu:
"Bir zamanlar meydan okumak isterdim.
Kaç meydanını okudum da bu hayatın
Yalnızca iki harf öğrendim:
A
H!"
Bu satırlar, insanın hayatla verdiği mücadelenin sonunda geriye kalan şeyi anlatıyor gibi.. Bazen ne kadar güçlü olmaya çalışsak da, hayat bize sadece içimizde büyüyen bir “ah” bırakıyor.
“Ah’lar Ağacı” bana şunu hissettirdi: Sessizlik de bir dildir. Ve bazen en çok şeyi o sessizlik anlatır.
··
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.